24 September 2013

Ο μικρός ξερόλας Χρύσανθος και η θεωρία των δύο μονάχα άκρων

ή αλλιώς, "Η καλή μας η γελάδα, βόσκει κάτω στη λιακάδα!".


Εδώ, ο τόσο -μα τόσο;- χαρακτηριστικός Έλληνας Χρύσανθος, με το λαϊκό, γεμάτο κύρος μουστάκι του, μας δείχνει την καλύτερη γελάδα, που ξέρει ότι υπάρχει και τη θέλουμε.

 Πώς δεν έχει ιστορική βάση η θεωρία των δύο άκρων, ξεχάσατε; "Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας." George Bush Jr. ο Μέγας.

 Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνετε;

 Κάθε αντίδραση, επομένως, στις ιδέες και τις πράξεις που διέπουν και συνιστούν την πολιτική της κυβέρνησης που εκλέχθηκε από το 19% του συνόλου των πολιτών(εκτός και αν το 40% που απείχε από την εκλογική διαδικασία έχουμε σταματήσει να το αντιμετωπίζουμε ως πολίτες) είναι αυτομάτως ακραία, και ως τέτοια πρέπει να απορρίπτεται δίχως εξέταση και κρίση!

 Καλως ήρθατε στον κόσμο του νεοφιλελεύθερου δογματισμού ο οποίος πορεύεται χέρι χέρι με όλα τα δόγματα, αυτά που πέθαιναν σε πανεπιστήμια και εκπαιδευτικά ιδρύματα τα οποία και συρρικνώνει, προς μία ακόμη μορφή ολοκληρωτισμού, ένα νέο παράδειγμα προς αποφυγή μετά τον αναπόφευκτο εκφυλισμό και την μάλλον ανεξέλεγκτη κατάρρευσή του παγκοσμίως. Η ειδοποιός διαφορά με τα περασμένα παραδείγματα; Τα εργαλεία που είναι σήμερα διαθέσιμα και εισάγουν, μεταξύ άλλων, την πιθανότητα του αφανισμού του είδους, ενώ σε συνδυασμό με την ιδέα ότι η ιστορία τελείωσε εισάγουν και την πιθανότητα να γεννήσουμε ως κοινωνίες σύγχρονους Νέρωνες που -ω πανμέγιστη Ιδιωτεία!- θα έχουν κάτι παραπάνω από φωτιά παίζοντας με τις ζωές δισεκατομμυρίων. Φοβηθήκατε; Κοιτάξτε στον καθρέφτη, ο πρώτος εχθρός του ανθρώπου, είναι ο άνθρωπος!

 Τα καθεστώτα που τείνουν προς τον ολοκληρωτισμό συντηρούν την ύπαρξή τους βίαια, και καταφεύγουν όλο και περισσότερο σε αυτήν όσο διογκώνονται οι αντιδράσεις που προκαλούν, και οι οποίες δεν ανακύπτουν ούτε από την εκάστοτε αντιπολίτευση, ούτε από τις όποιες αντίθετες ιδέες αλλά από τον άνθρωπο, το ον που στο χρόνο του, ο οποίος ποικίλει σε κάθε άτομο, συνειδητοποιεί αναπόφευκτα πως δεν υπάρχει ο ένας, ο μοναδικός και ο ιδανικός τρόπος για να ζήσει, συνειδητοποιώντας σταδιακά ότι ο "ιδανικός" τους τρόπος δεν του αρκεί. Εκεί που πυροβολεί, όχι απλά τον Σαμαρά, τον Μιχαλολιάκο, τον Nixon, τον Hitler και τους φτωχούς τω πνεύματι ομοιδεάτες τους, αλλά και τον ίδιο τον Πλάτωνα στο κεφάλι, που λιγότερος του δασκάλου του υπήρξε, αναδεικνύοντας ίσως περισσότερο από κάθε άλλον την αξία του να "συλλογάσαι ελεύθερα", που έλεγε κι ο Ρήγας.

 Η ουτοπική θεώρηση του κόσμου πέθανε, καλώς ήρθατε στον πλανήτη Γη, τον ένα ακόμη, εκεί που η ύπαρξη δεν έχει νόημα αν δεν τις δώσει ένα, ή περισσότερα, ο άνθρωπος. Καλημέρα άνθρωπε! Θα φέρεις άραγε σε αυτό το κρίσιμο σημείο την ευθύνη του εαυτού σου μπας και πάμε παρακάτω, ή θα επιστρέψεις στο ένστικτο της αγέλης και του κοπαδιού ψάχνοντας πάλι ηγέτες, θεούς και δαίμονες και εξυψώνοντας "ιδανικούς" τρόπους για να κρυφτείς, πάλι, από εσένα και τη γύμνια σου; Στην άγνοια δεν μπορείς να επιστρέψεις, αυτή απλά υπάρχει και ο παράδεισος δεν είναι πια εκεί. Μόνο υποκρισία και ψεύδη, αυτά στα οποία αναλώνεσαι, εσύ, το πιο ικανό ον που ξέρεις. Η ιστορία των πιθήκων τελείωσε, όχι των ανθρώπων. Μπορείς να τείνεις όπου γουστάρεις κι όπου μπορείς, αλλά αν τείνεις προς τα γνωστά και τα ίδια, θα εξαντλήσουμε με μπανανιές τη Μπανανία και θα πήξουμε στη μπανάνα!

 Και ξαφνικά με βρίσκω ανάμεσα στους απανταχού Έλληνες, τους πέρα από γενετικά χαρακτηριστικά έλληνες, που η βαθιά αναρχική τους γλώσσα και οι μνήμες, έστω και ως ίχνη, από τους πολυπρόσωπους δυνάστες τους εδώ και τόσους αιώνες, δημιούργησαν μέσα τους την τάση να γράφουν στ' αρχίδια τους τα πάντα και να τα εξευτελίζουν μέσα στην ημιμάθεια και την υποκρισία τους, όπως, στο τέλος των πάντων, τους αξίζει.

 Ούτε επανάσταση χρειάζεται σήμερα, ούτε βία, ούτε ανατροπή. Να κάνουμε, πρωτίστως, αυτό που μπορούμε να κάνουμε καλύτερα από κάθε άλλο λαό χρειάζεται. Να τους γράψουμε στ' αρχίδια μας. Και το οφείλουμε στους υπόλοιπους λαούς, και ιδίως απέναντι στους νέους δυνάστες μας, που με το life-style τους, τον μανδύα της ιδιωτείας τους με τον οποίο ντύνουν -οι γυμνοί βασιλείς- πεπερασμένα ήθη, με την πανάρχαια μέθοδο καρότου-μαστίγιου, δηλαδή της επιδίωξης της αέναης οικονομικής ανάπτυξης σε πλανήτη με περιορισμένους πόρους -ω πανμέγιστη Ιδιωτεία των μαζών!-, στον βωμό της οποίας μας ζητούν -κατάτι βίαια θα τολμούσα να παρατηρήσω!(Τρόικα;!! Δένδιας;! Χρυσαυγίτες;;! Πού, πού;)- να θυσιάσουμε ό,τι την αναιρεί και ό,τι δεν συμβάλει σε αυτήν, και βέβαια με την των δύο άκρων θεωρία, το προσωπείο του "διαίρει και βασίλευε"(μα πολύ προχό οι Νεοφιλελέδες λέμε!),  προσπαθούν -μάταια- να πείσουν και τους εαυτούς τους ότι βρήκαν τον "ιδανικό" τρόπο ζωής! Ιδού η πηγή του φασισμού, μικρέ χαζέ μας Χρύσανθε! Ο φασισμός εκείνων που "ξέρουν την τιμή των πάντων, και την αξία κανενός" όπως έλεγε και ο Oscar Wilde, για τους παλαιοφιλελεύθερους συμπληρώνω εγώ.


 Με λίγα λόγια, απαιτούν τη συμμετοχή μας στο μεγαλύτερο ανέκδοτο των μελλοντικών γενιών, αν αυτές, βέβαια, υπάρξουν. Ας ελπίζουμε πως μας παρατηρούν εξωγήινοι για να μην πάει τελείως στράφι το είδος τουλάχιστον! Είμαι και ματαιόδοξος, τι να κάνουμε! Κι αν σας ακούγομαι γελοίος, -να δεις, πώς το κάναμε μικροί;! Α, ναι!- καθρεφτάκι!

 Σε αυτούς που λένε ότι τους δώσαμε τη Δημοκρατία(και μας την επέστρεψαν ως εναλλασσόμενη ολιγαρχία οι μπαγλαμάδες!), σε αυτούς που πήγαν κι έγιναν τα περίπλοκα ρομπότ του Δυτικού προγραμματισμού, είναι απαραίτητο σήμερα να τους γνωρίσουμε και την έννοια της μαλακίας, γράφοντάς τους, έτι μία φορά, στ' αρχίδια μας, μπας και καταλάβουν ότι μαλακίζονται.


"Δεν είσαι τίποτα, δεν ήσουνα ποτέ. Δεν είσαι τίποτα που πρέπει να θυμάμαι..."
     Άντζελα

 Ο μόνος δρόμος είναι, ανύπαρκτος και πάλι! Διότι, αναμφισβήτητα, όσον αφορά τα ήθη, η μόνη εν ισχύ αρχή είναι αυτή που πρώτος διατύπωσε ο Σωκράτης. "Ένα γνωρίζω, ότι τίποτα δεν γνωρίζω". Όλα τα άλλα είναι οδοντόκρεμες και υπάρχουν πολλοί τρόποι, γνωστοί και ακόμα άγνωστοι, για να καθαρίσεις τα δόντια σου, όπως, φυσικά, και η επιλογή να τα αφήσεις άπλυτα, αποδεχόμενος τις συνέπειες της επιλογής σου, μέχρι να δημιουργήσεις ή να δημιουργηθεί, μια οδοντόκρεμα που να σου αρμόζει περισσότερο. Αν εμμείνεις στις ήδη υπάρχουσες, σίγουρα δεν θα αναζητήσεις άλλες. Η έννοια της ελευθερίας και η τάση προς αυτήν μόνο να αναχαιτιστούν από την πλάκα, την τερηδόνα και την ουλίτιδα μπορούν. Και ο βαθμός της ανάσχεσης είναι το μέτρο της αξίας κάθε ατόμου και κάθε κοινωνίας. Ας κάνουμε την αρχή, να τους "βγούμε κι αποπάνω", κάτι που τόσο το γουστάρουμε οι ημιμαθείς ξερόλες!

Αναρχοεθνικισμός Χρύσανθε,
(σκάστε ρε να γελάσουμε..) νά το νέο άκρο! 

Τρέχα τώρα πίσω από τα σκυλιά σας τα μαύρα, που τόσο έξυπνα αμολήσατε με κλωτσιές μετά το μαχαίρωμα του Παύλου. Τρέχα να σώσετε την καλή σας τη γελάδα!

How do you like them apples? Που λεν και στο χωριό σου!



υ.γ: Για πρώτη φορά, εδώ και χρόνια, νιώθω περήφανος που είμαι από το Ελλαδιστάν, τον πιο υποταγμένο τρομοκράτη τους, που οι κάτοικοι του ομιλούν την αναρχική και στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν το ξέρουν! Να είναι καλά που με ξύπνησαν από τον χρυσό λήθαργό που μέχρι τώρα μοιραζόμασταν. Κι ένα τραγουδάκι αφιερωμένο, γιατί και πολύ ασχοληθήκαμε:


No comments: