22 September 2013

Σιωπηλοί χρησμοί




 "Υπάρχει σιωπή ανάμεσα μας, που κρύβεται στο θόρυβο της πόλης, μέσα στις κινήσεις της, τους χρονισμούς της, που σπάνια έρχεται εκεί καίρια η λέξη. Αλίμονο αν χαθεί αυτή η σιωπή, κι ας απαιτεί από μας στα όρια της γνώσης μας την πίστη, σ' αυτήν υπάρχει όλος ο κόσμος κι άλλοι πόσοι. Υπάρχοντας παρά τα όσα γνωρίζεις την ξεχνάς, την αφήνεις ακίνητη. Μόνος κινείσαι σ' έναν κόσμο πιο μικρό."

 Έτσι λένε κάποιοι. Κάποιοι που τριγυρίζουν τις πόλεις για να γίνουν πλουσιότεροι, όχι για να κάνουν τους άλλους πιο φτωχούς. Κάποιοι που γνωρίζουν πως νέες μορφές δεν γεννιούνται με τους ίδιους τρόπους. Που αναγνωρίζουν την ευθύνη της δημιουργίας, την φέρουν μέσα τους και ύστερα πάλι στο δήμο την επιστρέφουν. Που ακούνε πλέον με συγκίνηση κάθε φωνή της πόλης τους που διαφωνεί, έχοντας βιώσει το άπειρο μέσα στην ανυπαρξία της συμφωνίας. Που έχει αναδείξει μέσα τους τη σιωπή, αυτήν που εμπεριέχει όλα αυτά που ακόμη δεν υπάρχουν, όλα εκείνα που ακόμη δεν ακούν.

Πότε, άλλωστε, θα γνωρίσουν αυτό που δεν υπάρχει ακόμα, αν αναλωθούν σε ό,τι ήδη υπάρχει;

2 comments:

playbobill said...

Υπάρχουν ακόμα εκείνοι που τριγυρνούν στις πόλεις για να μην κάνουν τους άλλους πιο φτωχούς; Μακάρι...

υ.γ. όμορφα μικρά γράμματα, υπέροχες σιωπηλές λέξεις

Reactor said...

Μα με το "μακάρι" υπάρχουν!

υ.γ: Δεν είναι το στύλ μου, όμως, τα μικρά γράμματα ρε παιδί μου, μου αρέσει να φωνάζω! Για ένα στύλ ζούμε τέλος πάντων! Ωχου πια!