10 July 2013

Ξανά




 Αναδύεις χρώματα, υφαίνεις σκιές,
σ' ένα καμβά παλιό, έργο ατελείωτο, στήνεις μορφές,
 μ' εκείνες παίζοντας, του παιχνιδιού τη λήξη ψάχνεις και το χάνεις,
σε μελωδίας που αντήχησε χαλάσματα.

 Όσων πεθύμησες τ' αφηρημένα άσματα,
τα ωραιότερα, τα πιο σημαντικά, που απλά τα κάνεις,
 στέκουν σκιές, σε ψάχνουν ατελείωτα, σ' ένα καμβά παλιό, γδαρμένο,
χρώματα αναδυόμενα, μορφές, ξανά, υφαίνουν.


8 comments:

playbobill said...

Και όσο θα ελπίζεις να μείνουν χρώματα και μορφές στο νέο σου καμβά, πάλι γδαρμένο θα τον βρεις.
Και ανεξάρτητα από το αν αξίζει, είπαμε...δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.

υ.γ όμορφα τα μικρά γράμματα, δεν φωνάζουν...

Reactor said...

Και να μπορούσαμε, γιατί να το αποφύγουμε, έστω και ανάξιο πόνου; Με τα γδαρσίματα νιώθουμε, έστω πόνο. Αποκτάμε σημεία που θυμούνται, και μας θυμίζουν, περισσότερα.

Εξάλλου, τέλεια είναι η εικόνα που έχεις μπροστά σου, αυτή που αντιλαμβάνεσαι, αυτή που φαντάζεσαι, είναι μονάχα μέρος της.

υ.γ: Κάπου είχα ακούσει ότι όσοι φωνάζουν χάνουν το δίκιο τους. Έκτοτε προσπαθώ να το χάσω πριν μου το πάρουν.

υ.γ#2: Στο υστερόγραφο του πρώτου σου σχολίου με είπες φωνακλά... We do not forget, we do not forgive etc.

playbobill said...

Τέλεια δεν είναι καμία εικόνα, γιατί δεν είναι η ιστορία που έχει να σου πει.

υ.γ.1 Και εγώ αυτό προσπαθώ, μα πάντα κάποιος με προλαβαίνει.

υ.γ.2 Να σβήσω το υ.γ του πρώτου μου σχολίου και να το κρατήσω για το δεύτερό μου; Καλά ντε, μη φωνάζεις! :Ρ

Reactor said...

Μα η ιστορία που έχει να σου πει είναι μονάχα αυτή που μπορείς να ακούσεις.

υ.γ: Μην σβήσεις τίποτα, πάει πια, με χάραξες ανεξίτηλα... :p

playbobill said...

Και κάθε φορά μπορεί να θέλεις να ακούσεις άλλη ιστορία, αλλά ποτέ δεν θα είναι τέλεια.

υ.γ. Τι τους ήθελες τους ενικούς! Ορίστε, έκανα ζημιά!

Reactor said...

Αν αυτό είναι ζημιά, όταν το blogging ήταν πιο μαζικό, γύρω στο '06, '07, είχαν γίνει πραγματικά χοντρές ζημιές!


υ.γ: Ναι, ξαναγύρνα το και στον πληθυντικό από πάνω! Noob! :)

playbobill said...

Εγώ μέχρι πριν ένα μήνα ήμουν ανύπαρκτη. Δε γνωρίζω τις ζημιές για τις οποίες μιλάτε...

Την πίεση σας να κοιτάξετε.Και μετά φταίω εγώ που σας λέω φωνακλά... :Ρ

Τόσο όμορφο το "ξανά" και όλο το ενοχλούμε.

Reactor said...

Δέχομαι μόνο τον πληθυντικό της τελευταίας πρότασης, και σιωπώ.