30 July 2007

Ακινησία



Μην είν' της μοίρας μου η δύναμη εκείνη,
που το ταξίδι να κάνω με ωθεί,
σε μέρες μαύρες των ζώων ευθύνη,
σε άλλους τόπους να βρουν αλλαγή

Κι αν όλα γύρω μου λένε το ίδιο,
γι' άλλες πατρίδες ν'ανοίξω πανιά,
τί κάνει τόσο βαρύ το σακίδιο,
του ταξιδιώτη που φεύγει κρυφά;

Ίσως ο χάρτης τα βράδια που ανοίγω,
χώρες δικές μου απλά αντανακλά,
μια αναγκαία γλυκιά ουτοπία,
που ο λογισμός μου λατρεύει τυφλά

Θα 'ναι κατάρα στο τέλος αν φύγω,
οι λόγοι πάντα θα είναι φρουροί,
κι αν την ελπίδα μου ακρόπλωρο βάλω,
απλώς θα δω πως υπάρχει κλουβί

Κι αν κάποιες μνήμες σαν άγκυρες πέφτουν,
αν η ζωή σου φαντάζει αργία,
οι αυταπάτες ποτέ δεν λυτρώνουν,
και μόνη ακίνητη φυγή η αμνησία.


9 comments:

Reactor69 said...

Κάτι που έγραψα προ καιρού σε ένα από το ξεχωριστά post του Γάτου...

"Φεύγοντας ακίνητος"

morfeas said...

Ωραίο φίλε... Πολύ...

Reactor69 said...

Να είσαι καλά!

Εσύ με ξαναέβαλες στο τριπάκι.

morfeas said...

Τι να πω... Ότι χαίρομαι...? Ευτυχία φίλε, αυτό νιώθω. Από τότε που ξεκίνησα το blogging μόνο ευτυχία. Να είσαι καλά...

Υ.Γ. Τι διαστημόπλοιο είναι αυτό???!!!

Reactor69 said...

Το avatar;

ΚΤΜ SuperDuke 990! Naked όπως και το προηγούμενο...

morfeas said...

Γιατί άλλαξες avatar? Βαρέθηκες? Ή έχεις για avatar τη μηχανή σου, και άλλαξες?

Reactor69 said...

Tι είναι ρε άνθρωπε οι μηχανές, πουκάμισα; Απλά μου γυάλισε η φωτό και είπα να την βάλω προσωρινά για avatar! Ένα είδος "διακοπών", μιας κι απ' τ' άλλο φέτος δεν... Κάθε πέρσι και καλύτερα!

kat. said...

ωραίο..
πολύ..
καλό..

Reactor69 said...

Kat, ευχαριστώ.