13 December 2006

O Aετός που έγινε κοράκι

Ας μιλήσουν οι εικόνες, εγώ νιώθω τόσο άδειος...







































...και μετά;

17 comments:

Reactor69 said...

Δημοκρατία είπατε;

Μα βέβαια!!!

Πως και δεν το είχα σκεφτεί!

Κάθε Δημοκρατία της προκοπής, ξεκινά με έναν γερό εμφύλιο!

Ό,τι έχεις εξάγεις...

ONOMATODOSIA said...

pali ap thn arxh.

kai meta pali ta idia ...

Reactor69 said...

...και δώσε πάλι απ' την αρχή, και...

Τελικά η ειρήνη είναι το εύλογο χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να ανακύψουν οι αιτίες, να ωριμάσουν οι λόγοι και βρεθούν οι αφορμές. Οι διαμάχες χωρίζονται με άνω τελεία...

Ισως φταίει που τις αφήνουμε να λήξουν με αποσιωπητικά...

Debby said...

Οι πολιτικοί φταίνε για όλα αυτά.

Δεν είναι η ειρήνη διάλειμμα από ένα συνεχη πόλεμο. Θέλω να νομίζω τουλάχιστον...

Reactor69 said...

Debby μου, ο πόλεμος είναι πράξη, η ειρήνη είναι η περίοδος ανάμεσα σε δύο τέτοιες πράξεις... Σύμπέρασμα: Αν δεν μάθουμε να κάνουμε την ειρήνη πράξη και συνεχίσουμε να μεθοδεύουμε μόνο τον πόλεμο, θα παραμείνει το κενό ανάμεσα...
Σου είπα, φταίνε τα αποσιωπητικά, ξεχνάμε τις πράξεις και μετά δυσκολευόμαστε να δούμε πότε ακριβώς και γιατί έληξαν. Ξεχνάμε και νομίζουμε πως η ειρήνη, αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι εξ αρχής μια περίοδος απλά χωρίς ένοπλες συγκρούσεις, ήρθε από το πουθενά.
Την ειρήνη την κερδίζεις, δεν είναι τζάμπα!

Reactor69 said...

Και κάτι ακόμα.

ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΦΤΑΙΜΕ και δεν το λέω απλά για να ειπωθεί! Το εννοώ και μπορώ να το υποστηρίξω. Αυτοκίνητο έχεις, φταις. Πετρέλαιο καις, φταις. Το πετρέλαιο δεν έρχεται από το πουθενά, κάποιοι το παράγουν και κάποιοι τους εκμεταλευόμαστε!
Και δεν φαίνεται να χαλιόμαστε, τουλάχιστον όχι εμπράκτως!

xenia said...

Μετά;; Η κένωσις, το άδειασμα, το απόλυτο ΚΕΝΟ... Έχεις πολύ δίκιο όταν λες "Ισως φταίει που τις αφήνουμε να λήξουν με αποσιωπητικά...". Ξέρεις τί γίνεται; -τα "δυνατά" σημεία στίξης δεν είναι ότι δεν υπάρχουν... Υπάρχουν... Υπάρχει "τελεία", αλλά μόνο στην έκφραση των συμφερόντων και υπάρχει και "τελεία και παύλα" αλλά μόνο στην τρελή λαχτάρα, την παράλογη, να τα κατακτήσω. Μετά απ' αυτά, πώς να υπάρξει θαυμαστικό; Μετά απ' αυτά, υπάρχουν μόνο αποσιωπητικά (γιατί πάντα κάτι παραπάνω θα θέλω) και άνω τελείες, άπειρες άνω τελείες, γιατί δεν σου επιβλήθηκα όπως θα ήθελα και όπως σου αξίζει... Άν είναι δυνατόν... Κι όμως, όλ' αυτά γίνονται... αν είναι δυνατόν... Και δυστυχώς -για να το συνδέσω με το προ-προηγούμενο ποστ σου- ο james δεν είναι εδώ! (Ούτε ο αγαπημένος μου σούπερμαν:-()

Καλό βράδυ,
Ξένια.

Debby said...

Μου θύμησες κάτι άσχετο φαινομενικά.
Οτι ο ορίσμός της "ειρήνης" είναι η απουσία του πολέμου όπως και ο ορισμός της υγείας είναι η απουσία της αρρώστειας.
Δεν ξέρουμε τι είναι υγεία για να την ορίσουμε θετικά και όχι σε συνάρτηση με κάτι άλλο.
Το ίδιο νομίζω ισχύει πάνω κάτω και με την ειρήνη και τον πόλεμο.

aphrodite said...

Γειά σου οικοδεσπότη, φίλοι, πολύ δυνατό το ποστ, τι δυνατό, οι εικόνες με ξεκούφαναν...

Ντέμπυ, το ίδιο ακριβώς έλεγα κι εγώ επί σειρά ετών, και ξέρεις τι μου είπε συμπληρώνοντάς με, ένας πολύ φωτισμένος άνθρωπος?

Οτι τελικά, η ζωή προχωράει με παρουσίες, κι όχι μόνο απουσίες (πολέμου, αρρώστειας), και όπως η υγεία είναι η παρουσία ευεξίας κι όχι απλώς η απουσία ασθένειας, έτσι και η ειρήνη είναι η παρουσία προόδου και αλληλεγγύης, κι όχι απλώς απουσία πολέμου... Αν σου πω ότι με κλόνισε αυτοστιγμεί, τι θα μου πεις?...

Το πολύ κακό πάντως είναι ότι ο πόλεμος, σαν τον έρωτα, always finds a way... (B. Brecht)

Καληνύχτα σε όλους σας!

xenia said...

Καλημέρα, συμφωνώ αφροδίτη πολύ μαζί σου [...]η ζωή προχωράει με παρουσίες[...]. Κι εγώ πάντα έτσι σκεφτόμουν... Χωρίς ποτέ, ωστόσο, να αγνοώ τις απουσίες, τις μη υπάρξεις (γιατί όλα είναι τόσο ρευστά που κάποτε και αυτές οι παρουσίες εύκολα μπορούν να γίνουν απουσίες και τούμπαλιν...). Καμιά φορά επιλέγω συνειδητά να σκεφτώ τις σχετικές με τις παρουσίες, απουσίες (όπως "όχι πόλεμος", "ειρήνη", όπως "όχι αρρώστεια", "υγεία") απλώς και μόνο γιατί συνειδητοποιώ καλύτερα την αξία τους και την θέση που κατέχουν στην ζωή μου. Και αυτό το κάνω για πολλά-πολλά πράγματα. Δεν θέλω ποτέ να με θεωρήσω αχάριστη και -κυρίως- ποτέ μα ποτέ να ξαπλώσω μια νύχτα στο κρεβάτι και να νομίζω ότι υπάρχουν μόνο "παρουσίες" στην ζωή μου. Μπορεί να ζω μ' αυτές αλλά ...τα πάντα ρει.

Καλημέρα σε όλους,
Ξ.

p.d.Το γενίκευσα λίγο και βγήκα εκτός θέματος μάλλον, όμως το στέλνω.

Reactor69 said...

Με εξαίρεση τον Onomatodosia(παραλίγο να σου βγάλω τ' "όνομα" φίλε μου!), το post γέμισε ζωή! Σαν αντίβαρο ήρθατε όλες(δεν υπονοώ τίποτα)!

Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα στον τηλεοπτικό απόηχο του Ψυχρού πολέμου, με θεωρίες συνωμοσίας, πολιτικά παιχνίδια, James Bond και super heroes όπως κι η Ξένια -αν και από την αρχή σιχάθηκα τον Superman-.

Μετά προσγειώθηκα(λέμε τώρα!).

Από ιστορικές γνώσεις -να είναι καλά το φιλαράκι που σας έλεγα και η μαλλιαρή πλέον γλώσσα του- μπορώ να πω ότι ξέρω το 0,001% και είμαι και υπερβολικός.

Χάρη στην προτροπή ενός καθηγητή, έμαθα την αξία του να ακούς. Να έχεις δηλαδή τ' αυτιά σου ανοιχτά και τον εγκέφαλο σε λειτουργία. Από εκεί και πέρα το σκηνικό απαιτεί σκέψη, επιμονή, φαντασία και "συνδυαστικότητα".

Επί του θέματος, όσο περίεργο κι αν ακουστεί, κατέληξα τελικά πως δεν υπάρχει τελικά ισχυρότερο κίνητρο και ευεργέτης της ζωής από τον πόλεμο. Κι αυτό δεν είναι κάτι τεκμηριωμένο μέσα στον εγκέφαλό μου, αλλά μέσα στην "καρδιά" μου. Αν με άκουγε ο Γάτος θα μ' έγδερνε, αλλά νομίζω πως εσείς ως γυναίκες θα με καταλάβετε. Είναι αυτό που λένε διαίσθηση, ένας κόμπος κάπου πάνω απ' το στομάχι σου που σε διαβεβαιώνει για κάτι.

Θα μου πείτε σήμερα έχουμε την νοημοσύνη να κατανοήσουμε τις φυσικές μας ανάγκες, δεν είμαστε πίθηκοι να παίζουμε μπουνιές για το ποιος θα γαμήσει και ποιος θα φάει...

Μπα, δεν νομίζω! Το μόνο που έχουμε καταφέρει, ουσιαστικά, με την νοημοσύνη μας, είναι να βρούμε άλλους τρόπους να καλύψουμε τις ανάγκες μας.

Αντί να κοπανάς το στήθος σου, μαρσάρεις τη Ferrari και αντί να γδέρνεσαι και να αμολάς μπουκέτα, διεξάγεις πόλεμο, βάζεις στο παιχνίδι δυο τρεις μεγάλες εταιρείες, κονομάς από τα κέρδη και αγοράζεις τη Ferrari για να γαμήσεις. Μιλάω από την πλευρά των ανδρών, καθότι ανδρικό, κατά βάση, το σπορ!

Τα πράγματα είναι σαφώς πιο περίπλοκα, και περιπλέκονται ακόμη περισσότερο με την πάροδο του χρόνου. Οπως είπε και η Ξένια, "τα πάντα ρει"(από που το ξεσήκωσες βρε θηρίο;!!).

Ναι Θεά μου, η ζωή προχωρά με παρουσίες, αλλά έχει και το "κακό" συνήθειο να τις ενισχύει με απουσίες. Ο θάνατός σου, η ζωή μου.

Ετσι δουλεύει το σύστημα σωστά, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Ο ισχυρότερος επιβιώνει, ο άλλος πεθαίνει για να τον βοηθήσει.

Και εδώ έρχεται η νοημοσύνη μας, και πηδά το σύστημα...

Ο ισχυρότερος δεν είναι πια αυτός με τον υγιέστερο οργανισμό και τα καλύτερα γονίδια, το πιο πιθανό είναι πως αυτός βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Αυτός που θα επιβιώσει μέσα από τον κύκλο της ζωής, που εμπεριέχει και διαμάχες, είναι πλέον ο παχουλός αγύμναστος γυαλάκιας του Χάρβαρντ, ο σύμβουλος του Προέδρου και μεγαλομέτοχος της τάδε εταιρείας. 70-30%, αυτός θα ζευγαρώσει, τα δικά του γονίδια θα περάσουν στην επόμενη γενιά, ο άλλος θα πεθάνει στις οδομαχίες κάνοντάς του πάσα τη ζωή. Γενικεύω, αλλά νομίζω πως οι εξαιρέσεις είναι λιγότερες και δεν ανατρέπουν την εικόνα.

Δείτε την Αφρική, και συγκρίνετέ την με την Ευρώπη. Ο τρόπος ζωής τους είναι πιο κοντά στο περιβάλλον καθώς επηρρεάζεται από αυτό σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι ο δικός μας. Πότε κυνηγήσαμε την τροφή μας τελευταία φορά; Εκείνοι χρησιμοποιούν το σώμα τους για να τραφούν, εμείς χλαπατσιάζουμε πάνω σε μια καρέκλα, "τραβιόμαστε" ενοχλημένοι μέχρι το supermarket και τρέχουμε σε διαδρόμους για να κάψουμε μέρος από τις συνέπειες των παραπάνω.
Και ποιος επιβιώνει; Εμείς!
Εκείνοι λιμοκτονούν, και εμείς χαιρόμαστε που την γλιτώσαμε με διαβήτη ελαφράς μορφής ή με ένα βηματοδότη...

Κάποιοι θα πουν καλά τα λες, κάποιοι άλλοι πως και η ανάπτυξη του εγκεφάλου μας αποτελεί μια απόλυτα φυσική εξέλιξη.

Θα συμφωνήσω και με τους δύο, αλλά θα διαφωνήσω κιόλας!

Πειράζουμε καθημερινά το σύστημα που μας βοήθησε μέχρι τώρα, Παρασκευή 15/12/06 12:45μμ, να επιβιώσουμε, έχοντας μπει σε έναν κύκλο πειράζω, ευεργετούμαι, καλοπερνώ, δυσλειτουργώ, μπαλώνω και πάλι απ' την αρχή.

Και αναρωτιέμαι, πέρα από κάθε τάση καταστροφολογίας, μέχρι πότε θα καταφέρνουμε να τα μπαλώνουμε; Ο κάθε κύκλος μας φέρνει σε ευνοϊκότερη για το είδος μας κατάσταση ή όχι;

Μήπως πρέπει ν' αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε την νοημοσύνη μας για να προβλέψουμε την πορεία μας και όχι μόνο για να την κάνουμε προσωρινά πιο εύκολη. Μέσα στην υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων μας, ξεχάσαμε πως η φύση βοηθά, μεν, να επιβιώσει ο ισχυρότερος, ανεξαρτήτως όμως είδους! Καλό, λοιπόν, το τώρα και το αύριο, αλλά κανείς δεν μας εγγυάται πως θα έχουμε επιβιώσει στο μεθαύριο.

Ας μην ξεχνάμε, πως ο ισχυρότερος ενός οικοσυστήματος είναι εκείνος που είναι πιο συμβατός με αυτό. Μήπως ελοχεύει ο κίνδυνος να κληροδοτήσουμε τον πλανήτη στις κατσαρίδες;!! ;)))))

aggelos-x-aggelos said...

reactor69 said...
Μήπως ελοχεύει ο κίνδυνος να κληροδοτήσουμε τον πλανήτη στις κατσαρίδες;!!

Γιατί όχι; Μπορεί να τον διαχειριστούν καλύτερα...

Reactor69 said...

Και κάπου εκεί, ο περήφανος αετός που πετούσε ψηλά και έβλεπε μακριά, αποφάσισε να γίνει κοράκι και να τρέφεται με ψόφιες σάρκες...

Του είπαν, προφανώς, πως τα κοράκια ζουν περισσότερο! Κακούργα Wikipedia!

Reactor69 said...

Αγγελε δεν νομίζω! Τις ίδιες μαλακίες θα κάνουν κι αυτές κάποια στιγμή!

Είπαμε, το οικοσύστημα είναι ξενοδοχείο, όχι μόνιμη κατοικία! Κάποια στιγμή θ' αναγκαστούν κι αυτές να κάνουν check out... Πόσο πίστωση να σου δώσουν πια με τόσο room service που ζητάς;!

Zontas said...

...και το περιστέρι που περίσσεψε από τη μεταμόρφωση του αετού σε κοράκι, που πήγε;

Reactor69 said...

Φίλε Ζontas άστα, μη τα ρωτάς...

Μετά την κατάρρευση του πατρικού προτύπου κατά τα πρώτα του παιδικά χρόνια και λόγω της μετέπειτα αντίδρασης που προκαλεί το "ξέσπασμα", που λέμε και στην καθομιλουμένη, των ορμονών του στην εφηβεία, ήρθε σε ρήξη με την πρωτογενή ινδαλματική φιγούρα και η πορεία του, ελλείψει μητρός, ήταν καταστροφική, αρχικά προς την διάπλαση της προσωπικότητάς του και ύστερα, σε κοινωνικό, πλέον, επίπεδο, σε κάθε του σχέση με ιδιαίτερα έντονη αντανάκλαση στις ερωτικές.
Αλλαξε φύλο για να αντικαταστήσει την μητέρα που δεν γνώρισε, έπεσε στην πορνεία καθώς αδυνατούσε να συνάψει υγιείς επαγγελματικές σχέσεις, κατέφυγε στα ναρκωτικά και μου χρωστάει και τρεις συνεδρίες!



(Υ.Γ: Ρε συ δοκιμάzontas ό,τι να 'ναι, μήπως να κόψουμε αμφότεροι τα ληγμένα;;;)

N.Ago said...

Μετά τη ψηφοφορία (12/12/2006) από την πλειοψηφία στη Βουλή της Αλβανίας, η χώρα δεν έχει πλέον την Ακαδημία των Επιστημόνων! Αργά τη νύχτα, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο της κυβέρνησης(;) «Για την Ακαδημία των Επιστημόνων» με 75 ψήφους υπέρ(!) 2 κατά και 3 παρών! Σύσσωμη η αντιπολίτευση, απείχε της διαδικασίας, διαμαρτυρόμενη για το πρωτοφανές αυτό γεγονός. Η επιστημονική, ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική κοινότητα, εκλιπαρούσανε, θεωρώντας την πράξη αυτή ως έγκλημα κατά της επιστήμης, η κυβέρνηση ωστόσο επέμενε και κατάφερε τελικά, να κλειδώσει τις πόρτες τον Ερευνητικών Ινστιτούτων που ήταν υπό την Ακαδημία!
Οι βουλευτές του PBDNJ(Κόμμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) Spiro Peçi και Leonard Solis ήταν αυτοί που ψήφισαν κατά του νομοσχεδίου και οι Leonard Demi(PD), Ymer Tola(PDK, Niko Nerenxi(PAA) δήλωσαν παρών!
Παρακαλώ πολύ, αν το γεγονός αυτό σε αγγίζει κι εσένα, είτε κάνε μια αναφορά είτε ανέβασε την είδηση στο δικό σου μπλογκ! Έτσι, η φωνή της διαμαρτυρίας, θα δυναμώσει και θα κάνει τους παχύδερμους και αυταρχικούς κυβερνώντες στην Αλβανία, να σκεφτούνε καλά, πριν οριστικοποιήσουν την ειδεχθή τους πράξη!
Φιλικά, N.Ago