24 December 2006

Υποσχέσεις...




Υποσχέσεις που εξ ορισμού ζητούν αποδέκτη, και πίστη αυτού σε εκείνες. Υποσχέσεις που χρειάζονται και κάποιον να εγγυηθεί για αυτές. Εγγυητές που ισχυροποιούνται μέσα από αυτό που υπόσχονται και ανάλογα με αυτό. Λόγοι που δημιουργούν, διέπουν και ενισχύουν την ανάγκη για υποσχέσεις. Και τέλος, αλλά και αρχή, αυτός που επιζητά την υπόσχεση...

Εκλαψα, γέλασα, ειρωνεύτηκα, και τελικά... βαρέθηκα! Μέχρι αηδίας όμως!

Κάποιοι είναι έτσι, κάποιοι αλλιώς.

Κάποιοι δρουν ως ψυχοφάρμακα ισόβιας χρήσης, κάποιοι ως αναισθητικά, κάποιοι σαν αντιβίωση και κάποιοι άλλοι ως κατασταλτικά...

Οποιος πει πως δεν υπάρχει Θεός, Αλλάχ, κτλ, δεν ξέρει τι του γίνεται! Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για θρησκεία, πολιτικοκοινωνικοοικονομικό σύστημα ή κάτι ανάμεσα και τίποτα από τα δύο.

Αναφέρομαι σε ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ δημιουργήματα, καθρέφτες αυτών, και θεωρώ παντελώς ηλίθιο το ον που δεν μπορεί ν' αναγνωρίσει και να βρει τον εαυτό του στον καθρέφτη! Κάποιοι θα πουν: "Μα δεν θέλουν να το δουν!" Λάθος!


Το "θέλω" είναι το ρήμα που κάνει τη ζημιά. Αγαπητέ μου ξύπνα, βγες από το matrix της ελεύθερης βούλησης -δύο λέξεις ανύπαρκτες έξω από εμάς, οι ορισμοί των οποίων αλληλοκαταργούνται- και σταμάτα να μου ζαλίζεις τον έρωτα.

"Δεν μπορείς!" είναι η απάντηση και είναι αρκετά απλή για ένα δελφίνι και ειρωνικά σύνθετη για έναν Άνθρωπο(εδώ έχουμε πέσει κάτω από τα γέλια με τον Δαρβίνο και κοντεύουμε να πάθουμε κράμπα στομάχου, και μάλιστα χωρίς την χρήση τετραϋδροκανναβινόλης!).

Η διαφορά μας με το δελφίνι απλή. Το δελφίνι μπορεί να αναγνωρίσει το είδωλό του, εμείς, ως όντα ανώτερης(!) νοημοσύνης, πάμε ένα βήμα πιο πέρα και μπορούμε ΚΑΙ να το στρεβλώσουμε, και μάλιστα κατά βούληση(κάπου εδώ ο Κάρολος παθαίνει το τρίτο, σε διάστημα ενός πενταλέπτου, ελαφρύ εγκεφαλικό, και εμένα με κυριεύει νευρικός γέλωτας!)!!!

Το να πιστεύεις πως υπάρχει Θεός, πως μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός, πως αρκεί ο καπιταλισμός, πως μόνος αληθινός Θεός είναι ο Εβραϊκός και πως το μόνο πρόβλημα των ανθρώπων βρίσκεται στις καρδιές των Σιωνιστών με μόνη λύση αυτού τον Αντισημιτισμό, το Ναζισμό και ό,τι προκύψει, είναι από τη σκοπιά μου λογικό, και θεμιτό όσο και η ανεύρεση ή τροποποίηση μιας πέτρας για να σπάς καρύδια, από τη στιγμή που δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς καρυδόψιχα.

Δημιουργήθηκαν από εμάς, για εμάς. Εργαλεία νοητά που αποκτούν υπόσταση από το σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιούνται, για τον οποίο φτιάχνονται εξ αρχής και από εκείνους για τους οποίους τροποποιούνται στη συνέχεια.

Δρούν και έχουν υπαρκτά αποτελέσματα, άρα υπάρχουν. Και υπάρχουν διότι δρούν, και ξέρουμε ότι δρουν διότι βλέπουμε τα αποτελέσματά τους, και ενίοτε τα βιώνουμε έντονα στο υπαρκτό πετσί μας. Κάθε φορά που αυτό καίγεται πάνω σε ένα στύλο ως αιρετικό, λιώνει μέσα στις φλόγες του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ως τιμωρία των "άπιστων" Δυτικών, "παραμορφώνεται" σε συναγωγές, κατηχητικά και λαοσυνάξεις, βάλλεται από βαλίστρες ή Τόμαχωκ με κεφαλές απεμπλουτισμένου ουρανίου, όλα τα παραπάνω εργαλεία αποκτούν υπόσταση ακόμα και αν δεν μπορούμε, θέλοντας και μη, να δούμε τους λόγους πίσω από τα οδυνηρά τους αποτελέσματα.

Κάποτε έλεγα η επιστήμη θα μας σώσει από τις υποσχέσεις...

Οντως, μόνο αυτή μπορεί να αντικαταστήσει το πιστεύω με το ξέρω. Και αν ξέρεις πως κάτι δεν γίνεται, δεν γίνεται ούτε να το υποσχεθείς, ούτε να στο υποσχεθούν.

Ναι, μπορεί να μας βοηθήσει πολύ περισσότερο από τον κάθε ηλίθιο - όλοι είμαστε άλλωστε- που υπόσχεται αυτό που θέλουμε να μας υποσχεθεί.

Το ερώτημα είναι: Μπορούμε να αντικαταστήσουμε το "θέλω", και πιστεύω πως μπορώ, με το "μπορώ" και το "δεν μπορώ"; Είμαστε σε θέση να αποδεχτούμε πως δεν είμαστε οι Εκλεκτοί Του, πως δεν είμαστε ελεύθεροι, πως κάθε δράση έχει αντίδραση -άσχετα με το αν θέλουμε να πιστεύουμε πως θα ήταν καλύτερο να μην είχε- και πως είμαστε αναγκασμένοι να αρκεστούμε σε ένα υβρίδιο κόλασης και παράδεισου όπου τρώμε τα καλά μαζί με τα σκατά και τα σκατά μαζί με τα καλά, λίγο πριν χαθούμε για πάντα χορτάτοι, νηστικοί ή κάπου ανάμεσα;

Μέχρι τώρα, λίγοι έχουν βρεθεί ενώπιον αυτού του ερωτήματος, ελάχιστοι έχουν καταφέρει να απαντήσουν και αμφιβάλλω αν υπήρξε έστω και ένας από αυτούς που να μην υπαναχώρησε λίγο πριν το τέλος.

Τα πράγματα είναι, νομίζω, απλά.

Η επιστήμη δεν μπορεί να υποσχεθεί, μόνο να παραδώσει, να προσφέρει τη γνώση και να βοηθήσει στη "γέννηση" του παραπάνω ερωτήματος σε όλο και περισσότερα μυαλά. Δυστυχώς είναι καταδικασμένη να έρχεται δεύτερη, καταδικασμένη σε δικαστήριο ανθρώπων.

Μέχρι να κάνει το άγνωστο, γνωστό και το τυχαίο, βέβαιο, όλο και κάποιος θα ζητά από κάποιον να δώσει υπόσχεση.

Ας μην βουτάμε το κεφάλι μας στο χώμα, όσο προχωρά η Επιστήμη μας δείχνει το κλουβί που υπάρχει γύρω μας, τα νήματα που δημιουργούν, οδηγούν και χρησιμοποιούν τον σωρό από κύτταρα που εμείς αποκαλούμε "Εγώ". Στον τερματισμό, αν ποτέ τερματίσουμε, θα μας δείξει πως το κλουβί δεν έχει πόρτα και πως τα κάγκελα δεν λυγίζουν, πως τα νήματα δεν κόβονται αλλά αντικαθίστανται από άλλα όταν φωτιστούν και εξασθενήσουν.

Μέχρι τότε, αν η Γη είναι επίπεδη για κάποιους, θα αναγκαζόμαστε να κάνουμε τον περίπλου για να αποδείξουμε το αυτονόητο. Τι να κάνουμε, η πίστη των πολλών, γίνεται κατά περιόδους, με το σπαθί ή το μολύβι, η πραγματικότητα των λίγων.


Ανατινάξτε όσους ναούς και κοινοβούλια θέλετε, απλά θ' ανέβει η μετοχή της Υπόσχεσης. Εταιρίες θα υπάρχουν όσο υπάρχει ζήτηση και το προιόν... πουλάει!


Και για να μην ξεχνιόμαστε, πόσες υποσχέσεις σκοπεύετε να δώσετε στον ίδιο σας τον εαυτό για το 2007;

18 comments:

xenia said...

!!!
Διάβαζα μέχρι που έφτασα στην παράγραφο [...]Κάποτε έλεγα η Επιστήμη θα μας σώσει από τις υποσχέσεις...
Οντως, μόνο αυτή μπορεί να αντικαταστήσει το πιστεύω με το ξέρω. Και αν ξέρεις πως κάτι δεν γίνεται, δεν γίνεται ούτε να το υποσχεθείς, ούτε να στο υποσχεθούν.[...] και τότε σκέφτηκα πόσο ωραία τα λες, αλλά αυτό που με νοιάζει περισσότερο είναι το θέλω... η Επιστήμη μάς σώζει από τις υποσχέσεις και αντικαθιστά το πιστεύω με το ξέρω... το θέλω, όμως, ποιός θα το αντικαταστήσει; μπορεί να αντικατασταθεί από κάτι ή κάποιον;; Στην τελική, το πιστεύω δεν κάνει τόση ζημιά όσο το θέλω κάνει...

Και λίγο μετά, διαβάζω το ίδιο ερώτημα (σου). Όμως απάντηση δεν έχω να σου/μου δώσω. Τα πράγματα, λες, είναι απλά... Όμως (για μένα) τώρα τουλάχιστον δεν απαντώνται... (Ίσως είναι βαθιά ηθοπλαστικά και μόνο μια Επιστήμη της Ψυχής και της Προσωπικής Ισορροπίας να μπορούσε να αντισταθμίσει το ανθρώπινο θέλω με το 'μου αρκεί', ή με κάτι άλλο).

Και για να μην ξεχνιόμαστε, πάλι μια υπόσχεση θα μου δώσω... Την ίδια με πέρισυ, και πρόπερσυ, και ακόμα πιο πίσω... Αυτή που δίνω από τότε που άρχισα να συνειδητοποιώ κάποια πράγματα. ΤΑ πράγματα.

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά Γρηγόρη μου! Σου εύχομαι Υγεία πάνω απ' όλα και πολλή Αγάπη στην ζωή σου!

Ξένια.

Reactor69 said...

Ξένια τα θέλω έχουν πάντα συνέπειες. Ποιοι έχουν τα περισσότερα "θέλω";
Τα παιδιά!
Γιατί;
Γιατι, κατά κύριο λόγο, αγνοούν μεγαλύτερο μέρος των συνεπειών τους από τους μεγαλύτερους σε ηλικία. Εξαιρέσεις υπάρχουν, βέβαια, και είναι πολλές.

Στο "μπορώ;" δεν θα φτάσουμε ποτέ, είμαστε φτιαγμένοι για να βάζουμε πάντα ένα "ίσως όμως", και γι' αυτό επιβιώσαμε ως τώρα.

Η Επιστήμη είναι γνώση που θέτει βάσεις που δεν χάνονται από γενιά σε γενιά. Το μόνο που μπορεί να κάνει απέναντι στα "θέλω" μας είναι να μας δείχνει εγκαίρως τις συνέπειες τους σε μας και το περιβάλλον μας. Να μας βοηθήσει να κάνουμε πιο σοφές επιλογές των "θέλω" μας και να μας ξεφορτώσει από τους απατεώνες που εμπορεύονται το "ίσως" μας.

Οπως και να έχει, σου εύχομαι Υγεία για να συνεχίσεις να παίζεις και να ευχαριστιέσαι το παιχνίδι που τα έχει όλα! Κάθε χρόνο και καλύτερα Ξένια μου!

Γρηγόρης.

xenia said...

Γρηγόρη, νομίζω ότι δεν έχει σημασία η ποσότητα των θέλω αλλά κυρίως τα είδη που κυκλοφορούν, η "ποιότητά" τους και, φυσικά, η προέλευσή τους! (Φυσικά ο συνδιασμός των κακών θέλω σε μεγάλες ποσότητες είναι πάντα καταστροφικό πρόβλημα!). Επειδή να εξαλειφθούν τελείως, δεν γίνεται, ας μείνουν έστω τα παιδικά θέλω, κι ας είναι και πολλά... Αυτά τουλάχιστον μού φαντάζουν άκακα και αθώα! (αρκεί να μην τους μείνει το κουσούρι και όταν μεγαλώσουν!!!)

Όσο για το παιγχνίδι που είπες, έτσι είναι... μόνο που λείπουν τα "κανονάκια" και οι εξτρα ζωές!!!

Χρόνια Πολλά, once again!

Πάω να παίξω!

Ξένια.

aphrodite said...

Hey!!!

We wish you a Merry Christmas,
la la larala la la la,
we wish you a Merry Christmas
and a Happy New Post!

The post of your life. Alive and kicking! Live broadcast from Reactor 69's blog, turbo-boosted by a radioactive mind that feeds on plutonium alone!
:)

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

Debby said...

Τι χειμαρώδης post είναι αυτό!???

ihadafarminafrica said...

E PALIKARI!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΓΑΜΙΣΙΑ!!!

ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ....

:-)))

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΤΙΝΑΞΩ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΦΥΤΕΙΑ ΤΕΤΡΑΥΔΡΟΚΑΝΝΑΒΙΝΟΛΗς!

:-))

ΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕς ΘΑ ΕΧΕΙ ΜΑΣΤΟΥΡΩΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ!

:-)))

ΥΓ:

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΠΟΣΤ. ΤΟ ΞΕΡΩ ΤΟ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΟΡΩ. ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙ.

Reactor69 said...

Θεά μου προσκυνώ και ευχαριστώ!
Χρόνια πολλά και καλά, να χαίρεσαι τις μικρές και να τις καμαρώσεις όπως... ποθούν!!! :)))))))))

Reactor69 said...

Debby μου, ναι, με πήρε το ποτάμι!!!
Σου εύχομαι τα καλύτερα για το 2007!

Reactor69 said...

Εxafricanlandlord, μου έδωσες την καλύτερη ευχή! Από το στόμα σου και στου... Ξεμείναμε!!!

Στην ανταποδίδω και σου εύχομαι με κάθε συνουσία να βρίσκεις την ουσία!!!
;)))))))))

Υ.Γ: Τα χαρτάκια και το μπονγκ θα τα φέρω εγώ!!! ;)))

ihadafarminafrica said...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΕΔΩ ΣΑΝΤΑΜ

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;

ΤΑ ΧΑΡΤΑΚΙΑ ΘΑ ΤΑ ΦΕΡΕΙΣ Ή ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΩ ΤΣΑΙ;


:-)))

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

aggelos-x-aggelos said...

Καλή χρονιά Γρηγόρη!

Κάθε καλό στη ζωή σου!!!

Reactor69 said...

Εύχομαι σε όλους κάθε χρόνος να είναι ξεχωριστός, διαφορετικός από εκείνους που πέρασαν και εκείνους που θα έρθουν.
Για να μας φαίνονται πολλά επειδή ποτέ, ποτέ δεν είν' αρκετά...

Νίβο στο μικρόφωνο!

Γρηγόρης.

Zontas said...

Greg

μην εμπιστεύεσαι τις υποσχέσεις, τις πεποιθήσεις, τα καλά λόγια, τις ελπίδες, τους ανθρώπους να εμπιστεύεσαι, έχουν τη δύναμη να αλλάζουν.

Καλή χρόνια
με υγεία και δύναμη για να χαίρεσαι όσα αγαπάς...

Reactor69 said...

Τα καλύτερα και σε σένα Εορτάzontas!!!

:))))))

mickey said...

Καλή χρονιά και ...(αντι)δραστήρια :))

gravoura said...

Χρόνια σου Πολλά και γεμάτα ή γαμάτα, όπως λέτε εσείς οι νέοι!!!!

andy dufresne said...

Καλή Χρονιά, Χρόνια Καλά.

Να χαίρεσαι ό,τι αγαπάς.

Πολλά φιλιά.

Α, και πού 'σαι, και καλά μυαλά, ε;

Ο Γλάρος said...

Συγχαρητηρια!!! Ο λόγος σου ηχηρό ράπισμα, όσον αφορά τα θρησκευτικο-
πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικά συστήματα
Να τα λες για να ξυπνάμε.
Εγώ μαζί σου