29 October 2006

Πατρίδες και παρτίδες

Αίτημα της Διεθνούς Αμνηστίας, προς Κωνσταντίνο Καραμανλή(nephew)

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,



Απευθύνομαι σε σας για να εκφράσω την εντονότατη ανησυχία μου σχετικά με τις συνεχιζόμενες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα.
Ανησυχώ ιδιαίτερα για τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης Λάζαρου Πετρομελίδη και Γιώργου Μοναστηριώτη. Και οι δύο έχουν επανειλημμένα καταδικαστεί από Στρατοδικεία σε βαριές ποινές φυλάκισης για την άρνησή τους να στρατευθούν για λόγους συνείδησης και αντιμετωπίζουν και πάλι τον κίνδυνο σύλληψης και φυλάκισης.
Σας ζητώ να σεβαστείτε το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμά τους στην αντίρρηση συνείδησης και να θέσετε τέλος στις διώξεις τους.
Ο Λάζαρος Πετρομελίδης αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης το 1992 και έκτοτε έχει επανειλημμένα υποστεί ποινικές διώξεις και καταδίκες. Αρνήθηκε να υπηρετήσει την εναλλακτική υπηρεσία που του προσφέρθηκε το 1998, καθώς είχε εξαιρετικά τιμωρητική διάρκεια - στην περίπτωσή του 7,5 φορές τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας που θα όφειλε να υπηρετήσει διαφορετικά.
Από τότε, ο Πετρομελίδης εξακολουθεί να λαμβάνει τακτικά προσκλήσεις κατάταξης στον στρατό, οπότε διώκεται κάθε φορά εκ νέου για ανυποταξία, λόγω της άρνησής του ως αντιρρησίας συνείδησης να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία. Παλαιότερα είχε φυλακιστεί τον Μάιο του 1998, τον Απρίλιο του 1999 και τον Σεπτέμβριο του 2002. Τον Ιούνιο του 2003 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 20 μηνών με αναστολή για ανυποταξία. Με την πιο πρόσφατη ερήμην καταδίκη του για ανυποταξία τον Δεκέμβριο του 2004 άρθηκε η αναστολή της προηγούμενης ποινής, γεγονός που σημαίνει ότι οφείλει να εκτίσει συνολική ποινή φυλάκισης 50 μηνών αν συλληφθεί.
Οι επανειλημμένες διώξεις και καταδίκες του Λάζαρου Πετρομελίδη αποτελούν παραβίαση του δικαιώματός του να υπηρετήσει εναλλακτική πολιτική υπηρεσία που δεν θα αποτελεί δυσμενή διάκριση και δεν θα είναι τιμωρητικής φύσεως ή διάρκειας.
Ο Γιώργος Μοναστηριώτης, ο οποίος ήταν Εθελοντής Πενταετούς Υποχρέωσης στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, αρνήθηκε, επικαλούμενος λόγους συνείδησης, να ακολουθήσει τη μονάδα του τον Μάιο του 2003, όταν η φρεγάτα "Ναυαρίνο" όπου υπηρετούσε στάλθηκε στον Περσικό Κόλπο.
Είναι ο πρώτος Έλληνας επαγγελματίας στρατιώτης που γίνεται γνωστό ότι αρνήθηκε να συμμετάσχει στον πρόσφατο πόλεμο στο Ιράκ για λόγους συνείδησης και δήλωσε ότι παραιτείται από το Πολεμικό Ναυτικό για τους λόγους αυτούς. Στη δημόσια δήλωση άρνησης στράτευσής του τον Μάιο του 2003 ο Μοναστηριώτης είχε δηλώσει ότι: "Αρνούμαι συνειδητά και υπεύθυνα να συμμετάσχω η να συνεισφέρω καθ' οποιονδήποτε τρόπο στην ανελέητη σφαγή που συνεργείται κατά του Ιρακινού λαού... Η πράξη αυτή είναι επίσης μια ελάχιστη συμπαράσταση αλληλεγγύης στον ιρακινό λαό καθώς και στα φιλειρηνικά αισθήματα του ελληνικού λαού".
Τελευταία φυλακίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2004 και καταδικάστηκε δεύτερη φορά για λιποταξία σε ποινή φυλάκισης στις 17 Ιανουαρίου του 2005. Οι καταδίκες του Γιώργου Μοναστηριώτη αποτελούν παραβίαση του δικαιώματός του να αλλάξει τις πεποιθήσεις του και να διαμορφώσει αντίρρηση συνείδησης μετά την ένταξή του στις ένοπλες δυνάμεις.
Επιπλέον, τόσο ο Λάζαρος Πετρομελίδης όσο και ο Γιώργος Μοναστηριώτης καλούνται τακτικά για στρατιωτική θητεία, και κάθε φορά που αρνούνται να υπηρετήσουν στον στρατό αρχίζει μια νέα δίωξη εναντίον τους για ανυποταξία και λιποταξία αντίστοιχα. Αυτό αποτελεί παραβίαση του Άρθρου 14 παράγραφος 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι: "Κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται πάλι για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας".
Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι εγγενές στο δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας που προασπίζονται σε διεθνείς συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στις οποίες η Ελλάδα είναι Κράτος-Μέλος, συμπεριλαμβανομένων της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Σας καλώ να προβείτε σε ενέργειες ώστε να σταματήσουν αμέσως οι διώξεις όλων των αντιρρησιών συνείδησης και να εναρμονιστούν οι διατάξεις της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας με τα ευρωπαϊκά και διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα και συστάσεις (του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και των Ηνωμένων Εθνών) καθώς και με τις συστάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Αναμένω την απάντησή σας.
Με τιμή,


Και συμπληρώνω...


Τι συμβαίνει τελικά;
Τι με κάνει να γράφω αυτό το post στις 6 τα χαράματα;
Είναι η δύση της δημοκρατίας μας;

Αυτής που δεν ανέτειλε ποτέ...
Ποια πατρίδα υπηρετώ και ποιά είναι η πατρίδα μου;

Υπηρετούμε όλοι την ίδια πατρίδα;
Τι πάει να πει πατρίδα;
Ποιοί καπηλεύονται την έννοια και για ποιούς λόγους ο καθένας;
Πατρίδα ή μια ακόμα ανθρώπων παρτίδα;
Πότε αποφάσισα εγώ, ο βάσει των νόμων της πατρίδας ελεύθερος άνθρωπος, ένα παιχνίδι στημένο να παίξω;
Ποιού την πατρίδα καλούμαι να υπηρετήσω, όταν οι ρόλοι έχουν πια μοιραστεί;
Ποιά δικαιοσύνη είναι αυτή που ερήμην σε καταδικάζει πριν καν γεννηθείς;
Ποιά ελευθερία είναι αυτή που σε φιμώνει όταν ξυπνήσεις;

Είναι εκείνες που θα υπερασπιστώ;
Είναι αυτές που θα με χώσουν φυλακή;

Είναι εκείνες οι πουτάνες των "Μεγάλων";
Είναι εκείνες οι "από πίσω από Ισχυρούς";

Μην είναι αυτές που τους γεμίζουνε τις τσέπες;
Δεν είναι οι ίδιες που τους τρέφουν σαν θεούς;
Λεφτά, δύναμη, εξουσία... σε μια "πατρίδα" χωρούν και τα τρία.
Αν ο στρατός χρειάζεται, αν οι εχθροί υπάρχουν κι αν όλοι ζώα είμαστε που θέλουνε να φάνε, τότε γιατί να μην μπορώ το ίδιο να ισχυριστώ;

Είναι copyright που δόθηκε και πατέντα που κατοχυρώθηκε;
Γιατί νομίζω πως με καταλαβαίνετε;
Γιατί κάτι μου λέει πως σας ωθεί εκεί ο φόβος;
Γιατί κάτι μου λέει πως κερδίσατε λάθος παρτίδα;
Οταν τις επαναστάσεις διαμελίζατε, δεν το 'χατε τότε σκεφτεί;
Πως ακόμα κι αν μας μαντρώσετε στο δικό σας καλό, κάποιος, κάπου, κάπως και κάποτε, μεγάλο στα χέρια θα έχει δικό σας κακό;
Κι αν στο στρατό τους πολλούς τους μαζέψατε...
Κοντεύει η μέρα που θα τρέμετε τον ένα...
Η παρτίδα είναι πάντα δική σας.
Από υποχρέωση,
Reactor69 - n.3.487.563.428

8 comments:

Reactor69 said...

Λέω να πάρουμε τα G3 και να πάμε στο Πεντάγωνο για "στίβο μάχης".

Debby said...

Το να σε υποχρεώνουν να υπηρετησεις στον στρατό είναι μια καταπάτηση της ελευθερίας των αντρών που ποτέ δεν κατάλαβα την χρησιμότητα της.

Ισως ο λόγος που δεν ασχολείται ποτέ κανείς λίγο παραπάνω με τους αντιρρησίες συνείδησης είναι μάλλον γιατί αν ποτέ υπάρξει (που θα υπάρξει αν τεθεί) θετική απόφαση υπέρ των, τότε θα αποτελεί προηγούμενο δεδικασμένο και τότε θα έχουν ανοίξει οι ασκοί του αιόλου. Εξάλου σήμερα υπάρχουν αυτοί που λιποταχτούν για τις ιδέες τους και αυτοί που λιποταχτούν γιατί δεν μπορούν να σηκωθούν από το κρεβάτι τους νωρίς. Αυτοί οι δευτεροι όπως καταλαβαίνεις δεν έχουν καμιά κυρωση.
Αντίθετα έχουν ισχυρή κάλυψη.

Reactor69 said...

@Debby,

Αν "έτσι είναι η ζωή", εύχομαι να υπάρξουν κι άλλοι άνθρωποι να αντισταθούν σαν το Γιώργο και το Λάζαρο, και να μας εμπνεύσουν για τρόπους ζωής που δεν είναι ακόμη γνωστοί! ;)

philos said...

Πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις.
Και πολύ ρεαλιστική και η άποψη της Debby.
Μακάρι να έρθει εκείνη η ώρα που οι περισσότεροι άνθρωποι θα σκέφτονται έτσι. Αλλά και πάλι μήπως δεν είμαστε αρκετοί? Μήπως για πάντα θα γεννιόμαστε καταδικασμένοι? Αυτή είναι η αληθινή σκλαβιά.

Reactor69 said...

Phile μου το "κλουβί" πάντα εκεί είναι, απλά το βλέπουμε μόνο σε παρόμοιες καταστάσεις.

Δεν είναι, όμως, και για να τρελαίνεσαι!

Σε ένα ντοκιμαντέρ που έβλεπα τις προάλλες, ο αφηγητής αναφέρθηκε σε έναν Αφρικανικό μύθο. Τον παραθέτω και πάω να ξεραθώ!

Σύμφωνα με το μύθο, ο Χαμαιλέοντας έμαθε το μυστικό της επιβίωσης(αιώνιας ζωής) από τους Θεούς. Ετρεξε, λοιπόν, να το πει στους ανθρώπους.
Στο δρόμο, όμως σκοτώθηκε...

Το συμπέρασμα και ο "χρυσός" δικός σου!



Υ.Γ: Δεν έχω αναφορά CSI για το θάνατό του. (Σου θυμίζει και σένα λίγο Προμηθέα;)

Reactor69 said...

@Debby,

Θα το ανεβάσω το post μόλις φιλοτιμηθούν οι τεχνικοί της Αναγούλας(Google!) να επισκευάσουν το "πρόβλημα"! Κυριακή 4 pm μου είπαν τα ρεμάλια! :)

Να 'ναι καλά για το βήμα που μας δίνουν! (Αμαν, φιλοφρόνηση σε πολυεθνική... Πάει, χάλασα!..)

Καλημέρα για σας, καληνύχτα για μένα!

ihadafarminafrica said...

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕς ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΝΑΓΚΑΣΤΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΛΟΓΩ ΤΗς ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ. ΠΡΟΣΑΥΞΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ ΘΑ ΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΟΛΗ Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΤΙ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΩΝ USA.

ΥΓ;

ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ΛΙΓΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ. ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ. ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ ΛΙΓΟΙ.

Reactor69 said...

@Ιhadafarminafrica,

Είμαι υπέρ του επιχειρήματος εκείνου που λέει πως εφόσον έχουμε ανάγκη το στρατό, προτιμώ να κάνω την θητεία μου και να δίνω ένα χρόνο από την ζωή μου, παρά να καταντήσω ανήμπορος και φωνακλάς όταν ο μισθοφορικός στρατός της χώρας μου θα βγάζει τη χασούρα και θα κυνηγάει κέρδη στο Ιρακ και στο κάθε Ιρακ.

Τον Πετρομελίδη τον καταλαβαίνω στα πλαίσια της "παρτίδας" που ανέφερα.

Ο Μοναστηριώτης, όμως, έχει τα μεγάλα ΑΡΧΙΔΙΑ.

Αν πάω στρατό, θέλω να πάω στρατό, όχι κατασκήνωση για βλαμμένα ρομποτάκια του μπαμπά καραβανά που ούτε κόμπλεξ κατωτερότητας δεν μπορούν να έχουν λόγω ανύπαρκτης νοημοσύνης. Αυτούς θα ακολουθήσω και στην μάχη; Αυτούς που θα τρέχουν να βρουν θάμνο; Αν είμαστε ακόμα ζώα, ανίκανα να επικοινωνήσουν, που χρειάζονται στρατούς για να την "βγάλουν", τουλάχιστον μη μου ζητάτε να γίνω υπασπιστής στις ύαινες και εργάτης στα κοράκια.

ΖΗΤΑΩ ΠΟΛΛΑ;;;