24 December 2006

Υποσχέσεις...




Υποσχέσεις που εξ ορισμού ζητούν αποδέκτη, και πίστη αυτού σε εκείνες. Υποσχέσεις που χρειάζονται και κάποιον να εγγυηθεί για αυτές. Εγγυητές που ισχυροποιούνται μέσα από αυτό που υπόσχονται και ανάλογα με αυτό. Λόγοι που δημιουργούν, διέπουν και ενισχύουν την ανάγκη για υποσχέσεις. Και τέλος, αλλά και αρχή, αυτός που επιζητά την υπόσχεση...

Εκλαψα, γέλασα, ειρωνεύτηκα, και τελικά... βαρέθηκα! Μέχρι αηδίας όμως!

Κάποιοι είναι έτσι, κάποιοι αλλιώς.

Κάποιοι δρουν ως ψυχοφάρμακα ισόβιας χρήσης, κάποιοι ως αναισθητικά, κάποιοι σαν αντιβίωση και κάποιοι άλλοι ως κατασταλτικά...

Οποιος πει πως δεν υπάρχει Θεός, Αλλάχ, κτλ, δεν ξέρει τι του γίνεται! Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για θρησκεία, πολιτικοκοινωνικοοικονομικό σύστημα ή κάτι ανάμεσα και τίποτα από τα δύο.

Αναφέρομαι σε ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ δημιουργήματα, καθρέφτες αυτών, και θεωρώ παντελώς ηλίθιο το ον που δεν μπορεί ν' αναγνωρίσει και να βρει τον εαυτό του στον καθρέφτη! Κάποιοι θα πουν: "Μα δεν θέλουν να το δουν!" Λάθος!


Το "θέλω" είναι το ρήμα που κάνει τη ζημιά. Αγαπητέ μου ξύπνα, βγες από το matrix της ελεύθερης βούλησης -δύο λέξεις ανύπαρκτες έξω από εμάς, οι ορισμοί των οποίων αλληλοκαταργούνται- και σταμάτα να μου ζαλίζεις τον έρωτα.

"Δεν μπορείς!" είναι η απάντηση και είναι αρκετά απλή για ένα δελφίνι και ειρωνικά σύνθετη για έναν Άνθρωπο(εδώ έχουμε πέσει κάτω από τα γέλια με τον Δαρβίνο και κοντεύουμε να πάθουμε κράμπα στομάχου, και μάλιστα χωρίς την χρήση τετραϋδροκανναβινόλης!).

Η διαφορά μας με το δελφίνι απλή. Το δελφίνι μπορεί να αναγνωρίσει το είδωλό του, εμείς, ως όντα ανώτερης(!) νοημοσύνης, πάμε ένα βήμα πιο πέρα και μπορούμε ΚΑΙ να το στρεβλώσουμε, και μάλιστα κατά βούληση(κάπου εδώ ο Κάρολος παθαίνει το τρίτο, σε διάστημα ενός πενταλέπτου, ελαφρύ εγκεφαλικό, και εμένα με κυριεύει νευρικός γέλωτας!)!!!

Το να πιστεύεις πως υπάρχει Θεός, πως μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός, πως αρκεί ο καπιταλισμός, πως μόνος αληθινός Θεός είναι ο Εβραϊκός και πως το μόνο πρόβλημα των ανθρώπων βρίσκεται στις καρδιές των Σιωνιστών με μόνη λύση αυτού τον Αντισημιτισμό, το Ναζισμό και ό,τι προκύψει, είναι από τη σκοπιά μου λογικό, και θεμιτό όσο και η ανεύρεση ή τροποποίηση μιας πέτρας για να σπάς καρύδια, από τη στιγμή που δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς καρυδόψιχα.

Δημιουργήθηκαν από εμάς, για εμάς. Εργαλεία νοητά που αποκτούν υπόσταση από το σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιούνται, για τον οποίο φτιάχνονται εξ αρχής και από εκείνους για τους οποίους τροποποιούνται στη συνέχεια.

Δρούν και έχουν υπαρκτά αποτελέσματα, άρα υπάρχουν. Και υπάρχουν διότι δρούν, και ξέρουμε ότι δρουν διότι βλέπουμε τα αποτελέσματά τους, και ενίοτε τα βιώνουμε έντονα στο υπαρκτό πετσί μας. Κάθε φορά που αυτό καίγεται πάνω σε ένα στύλο ως αιρετικό, λιώνει μέσα στις φλόγες του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ως τιμωρία των "άπιστων" Δυτικών, "παραμορφώνεται" σε συναγωγές, κατηχητικά και λαοσυνάξεις, βάλλεται από βαλίστρες ή Τόμαχωκ με κεφαλές απεμπλουτισμένου ουρανίου, όλα τα παραπάνω εργαλεία αποκτούν υπόσταση ακόμα και αν δεν μπορούμε, θέλοντας και μη, να δούμε τους λόγους πίσω από τα οδυνηρά τους αποτελέσματα.

Κάποτε έλεγα η επιστήμη θα μας σώσει από τις υποσχέσεις...

Οντως, μόνο αυτή μπορεί να αντικαταστήσει το πιστεύω με το ξέρω. Και αν ξέρεις πως κάτι δεν γίνεται, δεν γίνεται ούτε να το υποσχεθείς, ούτε να στο υποσχεθούν.

Ναι, μπορεί να μας βοηθήσει πολύ περισσότερο από τον κάθε ηλίθιο - όλοι είμαστε άλλωστε- που υπόσχεται αυτό που θέλουμε να μας υποσχεθεί.

Το ερώτημα είναι: Μπορούμε να αντικαταστήσουμε το "θέλω", και πιστεύω πως μπορώ, με το "μπορώ" και το "δεν μπορώ"; Είμαστε σε θέση να αποδεχτούμε πως δεν είμαστε οι Εκλεκτοί Του, πως δεν είμαστε ελεύθεροι, πως κάθε δράση έχει αντίδραση -άσχετα με το αν θέλουμε να πιστεύουμε πως θα ήταν καλύτερο να μην είχε- και πως είμαστε αναγκασμένοι να αρκεστούμε σε ένα υβρίδιο κόλασης και παράδεισου όπου τρώμε τα καλά μαζί με τα σκατά και τα σκατά μαζί με τα καλά, λίγο πριν χαθούμε για πάντα χορτάτοι, νηστικοί ή κάπου ανάμεσα;

Μέχρι τώρα, λίγοι έχουν βρεθεί ενώπιον αυτού του ερωτήματος, ελάχιστοι έχουν καταφέρει να απαντήσουν και αμφιβάλλω αν υπήρξε έστω και ένας από αυτούς που να μην υπαναχώρησε λίγο πριν το τέλος.

Τα πράγματα είναι, νομίζω, απλά.

Η επιστήμη δεν μπορεί να υποσχεθεί, μόνο να παραδώσει, να προσφέρει τη γνώση και να βοηθήσει στη "γέννηση" του παραπάνω ερωτήματος σε όλο και περισσότερα μυαλά. Δυστυχώς είναι καταδικασμένη να έρχεται δεύτερη, καταδικασμένη σε δικαστήριο ανθρώπων.

Μέχρι να κάνει το άγνωστο, γνωστό και το τυχαίο, βέβαιο, όλο και κάποιος θα ζητά από κάποιον να δώσει υπόσχεση.

Ας μην βουτάμε το κεφάλι μας στο χώμα, όσο προχωρά η Επιστήμη μας δείχνει το κλουβί που υπάρχει γύρω μας, τα νήματα που δημιουργούν, οδηγούν και χρησιμοποιούν τον σωρό από κύτταρα που εμείς αποκαλούμε "Εγώ". Στον τερματισμό, αν ποτέ τερματίσουμε, θα μας δείξει πως το κλουβί δεν έχει πόρτα και πως τα κάγκελα δεν λυγίζουν, πως τα νήματα δεν κόβονται αλλά αντικαθίστανται από άλλα όταν φωτιστούν και εξασθενήσουν.

Μέχρι τότε, αν η Γη είναι επίπεδη για κάποιους, θα αναγκαζόμαστε να κάνουμε τον περίπλου για να αποδείξουμε το αυτονόητο. Τι να κάνουμε, η πίστη των πολλών, γίνεται κατά περιόδους, με το σπαθί ή το μολύβι, η πραγματικότητα των λίγων.


Ανατινάξτε όσους ναούς και κοινοβούλια θέλετε, απλά θ' ανέβει η μετοχή της Υπόσχεσης. Εταιρίες θα υπάρχουν όσο υπάρχει ζήτηση και το προιόν... πουλάει!


Και για να μην ξεχνιόμαστε, πόσες υποσχέσεις σκοπεύετε να δώσετε στον ίδιο σας τον εαυτό για το 2007;

16 December 2006

Science does not pay, crime does!


Afterwards voting (12/12/2006) by the majority in the Parliament of Albania, the country does not have anymore the Academy of Scientists. In the late of night,the bill of the government has been voted on. Academy of Scientists" with 75 yes(!) 2 no and 3 present! Altoghether the Opposition, abstained from the process, protesting for this unprecedented event. Scientific, academic and educational community,implored considering this action as a crime against the science but the government insisted and managed finally to lock the doors of Inquiring Institutes that were active under the auspices of the Academy! The deputies of PBDNJ(Human Rights Party) Spiro Peii and Leonard Solis were those that voted against the bill.Leonard Demi (PD), Ymer Tola(PDK, Niko Nerenxi (PAA) declared present! I request, if this touches also your sensitivity and solidarity,you could help us making a report and spreading the news!
So, the voice of protest, will strengthen and make the authoritarian governance in Albania, think well, before they finish definitely their horrendous action!
And a happy new Medieval period...

13 December 2006

O Aετός που έγινε κοράκι

Ας μιλήσουν οι εικόνες, εγώ νιώθω τόσο άδειος...







































...και μετά;

21 November 2006

Καταδιώκοντας την πραγματικότητα...

Ξεκίνησε με τους Dukes και τον Ιππότη της Ασφάλτου.

Συνεχίστηκε μέ ένα σωρό ταινίες και σειρές, με αυτοκίνητα ν’ ανατινάζονται χωρίς λόγο και εναέριες τούμπες μόνο για εφφέ...

Τα χρόνια πέρασαν, τα κολπάκια των 007 της MI6 παρήλθαν και το Bullit με το Mustang και τα Charger της Dodge έμεινε κλασσικό.

Αργήσαμε, αλλά καταλάβαμε πως η πραγματικότητα είναι πιο... πραγματική, τη νιώθεις στο πετσί σου, τραντάζει το σώμα σου, ξεχειλίζει από αδρεναλίνη...

Και ιδού τα αποτελέσματα... Οτι πιο αληθινό έχει καταγραφεί σε κάμερα... μετά την πραγματικότητα...

Ενας πράκτορας της προκοπής...

Με ένα κοινό ρώσικο ταξι...

Με μπατσικά που δεν απέκτησαν "ξαφνικά" 300 άλογα...

Με Mercedes για καταδίωξη υψηλών ταχυτήτων και όχι διαστημικές Lamborghini...

Με κινήσεις που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα...

"Εκτροχιασμούς" που δεν καταλήγουν σε "χαμηλές πτήσεις"...

Μπάτσους που τρακάρουν χωρίς να δημιουργούν "θεαματικές" καραμπόλες για να αναδείξουν τα οδηγικά skills του πρωταγωνιστή...

"Χαριλίκια" που γίνονται και αμάξια που δεν στρίβουν αν δεν ξέρεις να στρίβεις...

Ενταση που τη νιώθεις, μέσα από κατεβάσματα και διπλογκαζιές που ακούγονται και όχι απλά "εννοούνται"...

Καφρίλες που δεν χρειάζονται "στημένα σκηνικά" για να πείσουν και να τρομοκρατήσουν...

Αντιδράσεις που σε βάζουν στη θέση του οδηγού...

Ζημιές που δεν "ξεχάστηκαν" από προηγούμενα πλάνα ή εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας...

Και ένα κυνηγητό που έχει σκοπό την προώθηση της πλοκής...

...όχι την βελτίωση του trailer.

Στο ταξί ο Jason Bourne, στο μαύρο G-55 ο διώκτης του, στη μέση ένας δύσμοιρος Ρώσος...

Τάσια που ξηλώνονται και πυροβολισμοί που αστοχούν στα πλαίσια της λογικής...

Αγρια στριμωξίδια...

Που αγριεύουν περισσότερο...

Και ανατροπές που δεν έρχονται από το πουθενά...

Αλλά συμβαίνουν μέσα από μια σειρά ενεργειών, δύσκολων μεν, ωστόσο όχι "Χολιγουντιανών"...

Το G-55 είναι τώρα στη θέση του ταξί, το οποίο το πηγαίνει "καρφί" για την διαχωριστική κολώνα...

Ο Bourne σφίγγεται πάνω στο τιμόνι του κλεμμένου ταξί...

Ο Ρώσος ασφαλίτης αργεί να "μυριστεί" τη δουλειά και...

Bullseye...

To Mercedes σκάει πάνω στο τσιμέντο...

Το ταξί φέρνει μία σβούρα και σταματάει...

Ο Bourne βγαίνει τσακισμένος και όχι "κυριλέ"...

Σέρνει τα πόδια του μέχρι το παράθυρο του Mercedes...

Ο ασφαλίτης έχει πέσει με τη μούρη στο τιμόνι, του οποίου ο αερόσακος ορθά δεν έχει ανοίξει, καθώς η σύγκρουση δεν ήταν μετωπική...

Ολοι έχουν μείνει μαλάκες...

Και ο Αμερικανός...

Απλά φεύγει...


...Από τον τόπο μιας καταδίωξης που έφτασε πιο κοντά από κάθε άλλη στη σύλληψη της αλήθειας...
Χωρίς να της ξεφύγει ο μύθος.
----------------------------------------------
Ενα τονωτικό απαραίτητο, ενόψει ενός 007 που δεν έχει ούτε δίπλωμα οδήγησης...